 |
De
Uithof Staalkaart
van Moderne Architectuur |
|
| |
|
|
|
Gebouw |
|
Van
de Graaff laboratorium
(tandemgeneratorgebouw) |
| Adres |
|
Princetonplein
|
Architect |
|
ir.
H.C. Stadlander en K.H. Tieleman (Bureau Van Hasselt en De Koning,
Nijmegen) |
| Bouwjaar |
|
1965 - 1966
|
| Opening |
|
3 november 1967 |
| Gebruik |
|
|
| Prijzen |
|
|
| Websites |
|
|
| Naamgever |
|
Robert
Jemison van de Graaff (1901-1967) was een Amerikaans fysicus van
Nederlandse voorouders. Hij studeerde aan de universiteit van Alabama.
In Parijs, aan de Sorbonne, kreeg hij belangstelling voor de techniek
van kernfysisch onderzoek (colleges Marie Curie). Hij promoveerde
in 1926 in Oxford. In 1929 keerde hij terug naar de VS en werkte
daar aan het Palmer Physics Laboratory van de Princeton Universiteit.
In de herfst van dat jaar maakte hij het eerste werkende model van
zijn elektrostatische generator, die 80.000 Volts produceerde. Verbeteringen
werden aangebracht en november 1931, tijdens een inauguraal diner
van het American Institue of Physics werd een model gedemonstreerd
dat meer dan 1.000.000 Volt leverde. Aan MIT bouwde hij zijn eerste
grote machine in een ongebruikte hangar op het vliegveld van Round
Hill. Deze machine bestond uit twee gepolijste aluminium bollen,
elk 4.5 meter in doorsnee, gemonteerd op 7.5 meter hoge geisoleerde
kolommen, 1.5 meter in doorsnee. De kolommen waren gemonteerd op
spoorwagons, zodat de bollen zich 13 meter boven de grond bevonden.
De machine debuteerde op 28 november 1933 en kon 7.000.000 Volt produceren.
Een zorgvuldig ontworpen Van
de Graaff generator, geïsoleerd met samengeperst gas kan de lading
doen oplopen tot 20 megavolt. Een ionenbron in de bol produceert
dan positieve deeltjes, die versneld worden als zij naar het aardpotentiaal
worden gedreven in een vacuum buis. Ten tijde van het overlijden
van Van de Graaff waren er meer dan 500 Van de Graaff deeltjesversnellers
in gebruik in meer dan 30 landen.
Uit de Van de Graaffgenerator is de tandemversneller
ontstaan, een van de twee grote onderzoeksopstellingen in het Van de
Graafflaboratorium. Bij de ingebruikname van deze tandemversneller, ten
behoeve van het deeltjesonderzoek, heeft het gebouw haar naam gekregen.
Van de Graaff kreeg het jaar daarvoor van de Universiteit Utrecht een
eredoctoraat in de Wiskunde en Natuurwetenschappen, maar overleed in
1967, enkele maanden voor de opening van het eerste universitaire laboratorium
dat zijn naam heeft gekregen. |
| Bijzonderheden |
|
|
| Bouwsom |
|
|
| Oppervlakte |
|
|
| Omgevingsontwerp |
|
|
| Aannemer |
|
|
| |
|
|
|